„O święta duszo! Na twoje spotkanie wychodzą wszyscy mieszkańcy nieba, aniołowie się weselą, a Najchwalebniejsza Trójca zaprasza ciebie: Pozostań z nami na wieki”.

(Antyfona O sanctissima anima, Transitus)

Nadszedł ten wyczekiwany, październikowy wieczór…

W podniosłej atmosferze, przy wygaszonym świetle elektrycznym, przy blasku świec, cała wspólnota franciszkańska z Kalwarii Pacławskiej zgromadziła się w Bazylice przy ołtarzu swego Założyciela, aby celebrować Transitus – coroczne nabożeństwo upamiętniające przejście świętego Franciszka z tego świata do domu Ojca.

W ciszy Bazyliki głęboko odbijały się słowa upomnienia świętego z Asyżu:

O najmilsi bracia i na wieki błogosławieni synowie,
słuchajcie mnie, słuchajcie głosu swego Ojca:
Przyrzekliśmy wielkie rzeczy –
większe nam są przyrzeczone.
Zachowajmy te – wzdychajmy do tamtych.
Rozkosz krótka – kara wieczna.
Małe cierpienie – chwała nieskończona.
Wielu wezwanych – mało wybranych.
Wszystkim odpłata.
Bracia, póki mamy czas, czyńmy dobrze.

To nabożeństwo jest niezwykle istotnym wydarzeniem w całym roku wspólnoty franciszkańskiej, ponieważ wskazuje na zwycięstwo odniesione w Chrystusie przez tego, który chciał być najmniejszym ze wszystkich – Franciszka.

„Wyzwoliła się owa dusza prześwięta z ciała i pogrążyła się w jasności niezmierzonej, ciało zaś zasnęło w Panu”.

(Z opisu błogosławionej śmierci świętego Franciszka według brata Tomasza z Celano)

Wyświetleń: 51