Tymi słowami Jezus rozpoczął swoją działalność, jak podaje św. Marek ewangelista. Przedtem jednak ten sam autor natchniony opisuje pobyt Zbawiciela na pustyni. Okres Wielkiego Postu, który teraz przeżywamy, nawiązuje do tych wydarzeń. Biorąc wzór z Boskiego Mistrza i słuchając Jego słów, staramy się przemieniać nasze serca. Czas pokuty i umartwienia, nie ma być jednak ponury. Chodzi w nim o zerwanie z grzechem, o nawrócenie, o zbliżenie do Boga. Jest to więc odpowiedni czas, by się odwrócić od zła i zwrócić ku Bogu. Uczynić to, by uwierzyć w Dobrą Nowinę skierowaną do nas.

Rozpoczynając od Środy Popielcowej, staramy się przeżyć ten czas w przygotowaniu do Świąt Paschalnych. Pomagają nam w tym znaki zewnętrzne jak popiół, fioletowy kolor szat liturgicznych. Czytania Mszalne i Liturgia Godzin wskazują na drogę Izraelitów przez pustynię. Z Egiptu (domu niewoli) do Ziemi Obiecanej (krainy wolności). Dla nas miejscem obiecanym jest Niebo. Aby tam wejść, musimy być przygotowani duchowo.

W ostatnim czasie w naszej wspólnocie przeżywaliśmy kolejny dzień skupienia. Słowo skierował do nas o. Mariusz Orczykowski OFMConv, Rektor WSD Franciszkanów w Krakowie. Mówił o trzech istotnych elementach pracy nad sobą: podejmowaniu decyzji, oczyszczeniu serca i dążeniu do miłości.

Niech przez ten czas towarzyszy nam nadzieja zbliżenia się do Pana. Przylgnięcia do niego sercem. Potrzebna jest nam ufność w miłość Boga, zdecydowanie w kroczeniu za Nim i ciągłe wsłuchiwanie się w Jego głos.

Zamknijmy te krótkie przemyślenia słowami zaczerpnięte z Księgi Proroka Jeremiasza, które Pan kieruje przez niego do wygnańców w ziemi babilońskiej.

Ja bowiem znam zamiary, jakie mam wobec was — wyrocznia Pana — zamiary pełne pokoju, a nie zguby, by zapewnić wam przyszłość, jakiej oczekujecie. Będziecie Mnie wzywać, zanosząc do Mnie modlitwy, a Ja was wysłucham. Będziecie Mnie szukać i znajdziecie Mnie, albowiem będziecie Mnie szukać z całego serca. (Jr 29, 11-13)